"Assalamualaikum. Helo." suara di sana menjawab. Suara lelaki. Suara Omar! Aku cukup kenal dengan suaranya.
"Err waalaikumussalam. Boleh cakap dengan Omar?" Walaupun kenal suara, kena juga ambil langkah berjaga-jaga kan. Kadang-kadang telinga ni pandai juga buat trick.
"Ni Omar. Ni siapa? Nini ke?" Oh!! Dia cam suara aku. Terus hatiku rasa berbunga-bunga.
"Ha..ni aku la ni. Kau sihat Mar?" langsung berubah nada aku. Terbang sudah rasa bersalah. Hehe
"Sihat je..Alhamdulillah. Kenapa kau pindah tak beritahu aku? Aku siap lalu depan rumah kau tau."
direct Omar menembak aku.
Aku terdiam selama lima saat lalu menjawab "Sorry.."
"Takpela..kau amacam? Sihat?"
"Sihat juga..hihi. Macam mana result ko? Mesti best kan?"
"Biasa je la.."
Omar....biasa pada dia memang sangat luar biasa lah pada aku.
"Biasa tu macam mana? Beritahula.."
"Result kau macam mana?" Dia cuba berdalih.
"Aku tak pandai macam kau..dapat 1C"
"Lagi?"
"8A"
"Ha...okehla tu!!"
"Tapi ada C kan..Kau dapat apa? Beritahulah"
"Aku sama macam kau la..8A. Apa yang kau C?
"Bahasa Arab. Huhu"
"Bahasa Arab. Huhu"
"Hahahah padan muka kau. Siapa suruh ambil Bahasa Arab!"
Okeh..di situ dia sangat jahat kerana mentertawakan aku tanpa rasa bersalah. Rasa geram juga. Tapi sebab yang cakap tu Omar. Jadi aku tak ambil hati pun.
Okeh..di situ dia sangat jahat kerana mentertawakan aku tanpa rasa bersalah. Rasa geram juga. Tapi sebab yang cakap tu Omar. Jadi aku tak ambil hati pun.
Seterusnya, aku berbual dengan dia di public phone. Ada dalam 15 minit juga aku bercakap. Yang penting, lepas cakap dengan dia, aku rasa gembira.

No comments:
Post a Comment